psychoanalyseto Ανθούσα Σουβατζόγλου

  Είμαι η Ανθή Σουβατζόγλου και σήμερα θα σας μιλήσω για έναν πολύ σημαντικό Πορτογάλο συγγραφέα, τον Ζοζέ Σαραμάγκου. Ο Ζοζέ Σαραμάγκου γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου 1919 στην Πορτογαλία και πέθανε στις 18 Ιουνίου 2010. Εκτός από συγγραφέας, ήταν ποιητής, δημοσιογράφος και σεναριογράφος. Το 1998 τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας και έγινε γνωστός σε ολόκληρο τον κόσμο. Η ζωή του δεν ήταν πάντα εύκολη. Ήταν εγγονός φτωχών αγροτών από το χωριό Αζινιάγκα. Όταν ήταν παιδί, η οικογένειά του μετακόμισε στη Λισαβόνα, επειδή ο πατέρας του άρχισε να εργάζεται ως αστυνομικός. Λίγους μήνες αργότερα, ο μεγαλύτερος αδελφός του, Φρανσίσκο, πέθανε. Αυτό ήταν ένα γεγονός που τον σημάδεψε. Ο Σαραμάγκου περνούσε τις διακοπές του στο χωριό μαζί με τους παππούδες του. Μάλιστα, θυμόταν έντονα μια συγκινητική στιγμή με τον παππού του. Όταν εκείνος αρρώστησε σοβαρά και έπρεπε να φύγει για τη Λισαβόνα, πήγε στην αυλή και αγκάλιασε ένα ένα τα δέντρα, κλαίγοντας και αποχαιρετώντας τα, επειδή πίστευε πως δεν...

  Είμαι η Ανθή Σουβατζόγλου και σήμερα θα ήθελα να μιλήσουμε για μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα προσωπικότητα, τη Λου Αντρέας-Σαλομέ, μια γυναίκα που άφησε το δικό της ξεχωριστό αποτύπωμα στη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία αλλά και την ψυχανάλυση. Η Λου Σαλομέ γεννήθηκε το 1861 στην Αγία Πετρούπολη. Ο πατέρας της ήταν στρατηγός στην υπηρεσία του Τσάρου και η μητέρα της γερμανικής καταγωγής. Μεγάλωσε σε ένα εύπορο και καλλιεργημένο περιβάλλον, μιλώντας γερμανικά, γαλλικά και ρώσικα. Παρότι ανατράφηκε σύμφωνα με τις αυστηρές κοινωνικές αντιλήψεις της εποχής, από πολύ νωρίς έδειξε την ανάγκη να χαράξει τη δική της πορεία. Στράφηκε στις σπουδές Θεολογίας, Φιλοσοφίας και Ιστορίας της Τέχνης, διεκδικώντας έναν χώρο που τότε παρέμενε σχεδόν αποκλειστικά ανδρικός. Από νεαρή ηλικία ξεχώριζε για την πνευματική της οξύτητα, την ανεξαρτησία της σκέψης της και την ελευθερία με την οποία αντιμετώπιζε τα μεγάλα ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης. Ίσως γι’ αυτό άσκησε τόσο ισχυρή επίδραση σε μερικούς από του...

  Είμαι η Ανθή Σουβατζόγλου και σήμερα θα σας μιλήσω για έναν ποιητή που δεν έγραψε απλώς για τη θάλασσα, αλλά τη μετέτρεψε σε πατρίδα της ποίησής του,μιας  και περισσότερο ταξίδεψε μέσα στη μοναξιά, τη νοσταλγία και την αδιάκοπη αναζήτηση του ανθρώπου για έναν μακρινό ορίζοντα, παρά σε θάλασσες... Θα σας μιλήσω για τον Νίκο Καββαδία. Ο Νίκος Καββαδίας δεν είναι ένας ποιητής που μένει ήσυχα κλεισμένος στις σελίδες ενός βιβλίου. Το όνομά του μοιάζει να έρχεται μαζί με τη μυρωδιά του αλατιού, τον ήχο του ασυρμάτου και τη σκιά ενός πλοίου που χάνεται στο βάθος. Είναι ο ποιητής των μακρινών ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων, των εξωτικών λιμανιών αλλά και των ανθρώπων που ζουν διαρκώς ανάμεσα σε δύο κόσμους: στην επιθυμία της φυγής και στη βαθιά ανάγκη της επιστροφής. Ίσως γι’ αυτό η ποίησή του εξακολουθεί να συγκινεί. Γιατί πίσω από τα καράβια, τις θάλασσες και τα ξένα τοπωνύμια, ο Καββαδίας μιλά για εκείνη την ανησυχία που κάνει τον άνθρωπο να κοιτάζει πάντα λίγο πιο πέρα από τον...

  Είμαι η Ανθή Σουβατζόγλου και σήμερα θα σας μιλήσω για έναν από τους σημαντικότερους συγγραφείς παραμυθιών στον κόσμο, τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Γεννήθηκε στη Δανία και μεγάλωσε μέσα σε φτώχεια και δυσκολίες. Αυτές οι εμπειρίες επηρέασαν βαθιά το έργο του, γιατί από μικρός ένιωθε διαφορετικός, ξένος και συχνά παρεξηγημένος. Δεν είναι καθόλου τυχαίο λοιπόν που στα παραμύθια του μιλάει συνεχώς για τη διαφορετικότητα, την απόρριψη και την ανάγκη να ανήκουμε κάπου. Τα παραμύθια του Άντερσεν δεν είναι απλώς όμορφες ιστορίες για παιδιά· είναι βαθιά ανθρώπινα και συχνά συγκινητικά. Μέσα από φανταστικούς χαρακτήρες, μας δείχνει αλήθειες της ζωής που πολλές φορές πονάνε, αλλά είναι σημαντικές. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το παραμύθι "Η Μικρή Γοργόνα". Η μικρή γοργόνα είναι ένα πλάσμα που ζει ανάμεσα σε δύο κόσμους: δεν ανήκει πλήρως ούτε στη θάλασσα ούτε στον κόσμο των ανθρώπων. Το σώμα της είναι διαφορετικό , δεν έχει πόδια , και όταν αποφασίζει να αποκτήσει,...