Η ψυχανάλυση είναι το χειρουργείο της ψυχής


 Είμαι η  Ανθή Σουβατζόγλου και σήμερα θα σας μιλήσω για την ανάγκη του ανθρώπου να κατανοήσει τον εαυτό του και πως αυτή η ανάγκη τελικώς είναι διαχρονική. Πίσω από τις σκέψεις, τις συμπεριφορές και τα συναισθήματά μας, κρύβονται εμπειρίες που συχνά δεν θυμόμαστε, αλλά μας καθορίζουν. Η ψυχανάλυση έρχεται ακριβώς για να φωτίσει αυτό το αόρατο κομμάτι της ψυχής.Η ψυχανάλυση δεν είναι απλώς μία ακόμη μορφή ψυχοθεραπείας. Δεν είναι μια τεχνική ανακούφισης ούτε ένας τρόπος να μάθουμε να «διαχειριζόμαστε» τον εαυτό μας. Είναι μια βαθιά θεραπευτική διαδικασία που στοχεύει στην αιτία των ψυχικών μας δυσκολιών και όχι απλώς στα συμπτώματά τους. Και αυτή η αιτία βρίσκεται, σχεδόν πάντα, στα παιδικά μας βιώματα.

Από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας διαμορφώνεται ο τρόπος που σχετιζόμαστε, που αγαπάμε, που φοβόμαστε και που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τον κόσμο. Τα παιδικά τραύματα δεν εξαφανίζονται με τον χρόνο. Ακόμα κι αν δεν τα θυμόμαστε συνειδητά, συνεχίζουν να δρουν στο ασυνείδητο και να επηρεάζουν τις επιλογές μας, τις σχέσεις μας και τη συναισθηματική μας ζωή. Η ψυχανάλυση είναι η μόνη μορφή ψυχοθεραπείας που αναγνωρίζει ξεκάθαρα ότι τα παιδικά βιώματα μας καθορίζουν μία φορά για όλη μας τη ζωή, εκτός αν τα επεξεργαστούμε σε βάθος.

Καμία άλλη μορφή ψυχοθεραπείας δεν μπορεί να θεραπεύσει εις βάθος τα παιδικά τραύματα,γιατί δεν γνωρίζει τον τρόπο. Οι περισσότερες προσεγγίσεις επικεντρώνονται στο παρόν, στη συμπεριφορά ή στη σκέψη, προσπαθώντας να τροποποιήσουν αυτό που φαίνεται. Όμως το τραύμα δεν βρίσκεται στην επιφάνεια. Βρίσκεται στο ασυνείδητο, εκεί όπου οι πρώιμες εμπειρίες έχουν χαραχτεί βαθιά και συνεχίζουν να καθορίζουν τη ζωή μας χωρίς να το συνειδητοποιούμε.

Καμία άλλη μορφή ψυχοθεραπείας δεν πιστεύει πραγματικά ότι τα παιδικά βιώματα έχουν μόνιμη και καθοριστική επίδραση. Συχνά αντιμετωπίζονται ως κάτι που "ξεπερνιέται" με τον χρόνο ή με τη λογική. Η ψυχανάλυση, αντίθετα, γνωρίζει ότι το ασυνείδητο δεν ξεχνά. Και αν δεν το συναντήσουμε, θα συνεχίσει να μας καθοδηγεί σιωπηλά.

Η ψυχανάλυση είναι σαν ένα χειρουργείο. Όχι σαν ένα παυσίπονο που απλώς μειώνει τον πόνο. Είναι ένα χειρουργείο ψυχής. Όπως στο χειρουργείο ο γιατρός πηγαίνει κατευθείαν στην αιτία του προβλήματος, έτσι και η ψυχανάλυση εισχωρεί βαθιά στον ψυχικό κόσμο. Ανοίγει ό,τι πονά, διαλύει τα τραύματα σε βάθος, τα αναλύει και τα επεξεργάζεται, εξουδετερώνοντάς τα σε μεγάλο ποσοστό. Είναι μια απαιτητική διαδικασία που χρειάζεται χρόνο, συνέπεια και θάρρος, αλλά μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει ουσιαστική και μόνιμη αλλαγή.

Η πραγματική αξία της ψυχανάλυσης βρίσκεται στο ότι δεν υπόσχεται εύκολες λύσεις. Υπόσχεται όμως αλήθεια, κατανόηση και βαθιά ίαση. Δεν μας μαθαίνει απλώς πώς να ζούμε με τα τραύματά μας, αλλά μας δίνει τη δυνατότητα να τα ξεπεράσουμε και να απελευθερωθούμε από επαναλαμβανόμενα μοτίβα που μας κρατούν πίσω.

Και εδώ είναι σημαντικό να κατανοήσουμε κάτι θεμελιώδες. Όταν γεννιόμαστε, ερχόμαστε στον κόσμο , σαν ένα λευκό χαρτί. Η ψυχή του παιδιού είναι ανοιχτή και απόλυτα ευάλωτη. Ακόμα και το DNA που έχουμε κληρονομήσει από τους γονείς μας ή από προηγούμενες γενιές του γενεολογικού μας δέντρου, δεν λειτουργεί αυτόματα. Το DNA δεν είναι πεπρωμένο, είναι δυνατότητα. Αν δεν εκπαιδευτεί και δεν καλλιεργηθεί μέσα στα κατάλληλα πλαίσια, ακόμα και το DNA, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν μπορεί να εκδηλωθεί.

Και δεν μιλάμε για εξωτερικά χαρακτηριστικά, αλλά για εσωτερικά χαρίσματα, ψυχική ανθεκτικότητα, συναισθηματική ισορροπία και ψυχικές ασθένειες. Τα βιώματα και ο τρόπος που μεγαλώνουμε, κυρίως τον πρώτο χρόνο ζωής και μέχρι περίπου τα πέντε μας χρόνια, διαμορφώνουν τον ψυχικό μας πυρήνα και μας καθορίζουν για όλη μας την υπόλοιπη ζωή. Και ακριβώς επειδή αυτή η περίοδος είναι τόσο καθοριστική, μόνο η ψυχανάλυση μπορεί να επιστρέψει εκεί και να θεραπεύσει πραγματικά τις πληγές που δημιουργήθηκαν τότε.

Η ψυχανάλυση δεν είναι μια εύκολη διαδρομή, αλλά είναι μια αληθινή διαδρομή. Δεν υπόσχεται γρήγορη ανακούφιση, αλλά βαθιά κατανόηση και ουσιαστική αλλαγή. Όταν τολμάμε να επιστρέψουμε στις ρίζες των τραυμάτων μας, αποκτούμε τη δυνατότητα να πάψουμε να καθοριζόμαστε από το παρελθόν και να ζήσουμε με μεγαλύτερη ελευθερία και επίγνωση

🎧 Άκουσε το άρθρο: «Η ψυχανάλυση είναι το χειρουργείο της ψυχής»
👉 Άνοιξέ το στο Spotify

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η σιωπή που ζητάει αγάπη

Εικόνα
  Είμαι η Ανθή Σουβατζόγλου και σήμερα θα σας μιλήσω για μια λέξη μικρή, που όμως κουβαλάει μέσα της έναν ολόκληρο κόσμο. Έναν κόσμο που πολλές φορές δεν τον βλέπουμε, δεν τον ακούμε, δεν τον παρατηρούμε. Και αυτή η λέξη είναι η μοναξιά,η οποία κάθεται αθόρυβα δίπλα σε έναν άνθρωπο που περπατάει ανάμεσά μας, που ψωνίζει δίπλα μας στο σούπερ μάρκετ, που περιμένει το λεωφορείο, που λέει “καλημέρα” με ένα χαμόγελο που φοβάται να δείξει την αλήθεια του. Η μοναξιά δεν κάνει διακρίσεις· μπορεί να αγγίξει όποιον άνθρωπο υπάρχει , ανεξάρτητα από ηλικία, υπόβαθρο, μόρφωση, χρήματα, επιτυχίες. Κανείς δεν προστατεύεται από τη μοναξιά επειδή έχει σπουδάσει, επειδή έχει μια καλή δουλειά ή επειδή έχει οικονομική άνεση. Αυτά μπορεί να βοηθούν σε πολλά πράγματα στη ζωή, αλλά δεν γεμίζουν το πιο βαθύ ανθρώπινο κομμάτι: την ανάγκη να μας δουν, να μας αναγνωρίσουν, να μας αγκαλιάσουν χωρίς όρους. Η αίσθηση ότι “ανήκω κάπου” δεν αγοράζεται, ούτε διδάσκεται μόνο στα βιβλία. Γεννιέται εκεί όπου συναντιέ...
Διάβασε ή 🎧 άκουσε το άρθρο

Αχιλλέας

Εικόνα
 Είμαι η Ανθή Σουβατζόγλου και σήμερα θα σας μιλήσω για έναν ήρωα που όλοι έχουμε θαυμάσει στα μαθητικά μας χρόνια και όχι μόνο. Θα σας μιλήσω για τον Αχιλλέα ξεκινώντας από την ανάλυση την ετυμολογική του ονόματος του.Το όνομα Αχιλλέας απαντάται ήδη στις μυκηναϊκές πινακίδες της Εποχής του Χαλκού, τόσο στην Κνωσό όσο και στην Πύλο, ως όνομα καθημερινών ανθρώπων. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι το όνομα προϋπήρχε της ομηρικής παράδοσης και ήταν βαθιά ριζωμένο στον ελληνικό κόσμο πολύ πριν αποκτήσει τη μυθική του διάσταση. Η ετυμολογία του ονόματος συνδέεται με τη ρίζα της λέξης ἄχος, που σημαίνει πόνος, θλίψη, στενοχώρια, άγχος, αγωνία και λύπη.  Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική ετυμολογία, το όνομα Ἀχιλλεύς μπορεί επίσης να προέρχεται από το «ἄχος» και το ρήμα «ἴλλω» (περιπλανιέμαι, τριγυρνώ), αποδίδοντας το νόημα «αυτός που τριγυρίζει θλιμμένος». Κατά μια άλλη, πιο πρόσφατη άποψη, το όνομα μπορεί να προέρχεται από το «ἄχος» και το «λεώς» (λαός), δηλαδή «αυτός που προκαλεί θλίψη ή ...
Διάβασε ή 🎧 άκουσε το άρθρο

Μικρόφωνα ή μήπως μάσκες;

 Είμαι η Ανθή Σουβατζόγλου και σήμερα δεν θα μιλήσω απλώς για μουσική· θα μιλήσω για την ψυχή που αναζητά φωνή. Γιατί η ραπ, στα αλήθεια, δεν ήταν ποτέ ήχος· ήταν εξομολόγηση. Δεν ήταν μελωδία, αλλά μαρτυρία. Και στην Ελλάδα, αυτή η εξομολόγηση φόρεσε την πιο αυθεντική της φωνή μέσα από τα λόγια των Active Member, των Βαβυλώνα, και πιο πρόσφατα, του ΛΕΞ. Η ραπ γεννήθηκε στα υπόγεια, εκεί όπου ο θόρυβος της κοινωνίας ήταν αφόρητος και χρειαζόταν αποδέκτη. Ήταν η απόπειρα των νέων να αρθρώσουν όσα δεν μπορούσαν να εκφράσουν με άλλο τρόπο: αδικία, οργή, μα και ανάγκη για κατανόηση. Ήταν η εφηβεία μιας γενιάς που αρνιόταν να ωριμάσει μέσα σε έναν κόσμο που δεν της επέτρεπε ούτε να υπάρξει.Ο ΛΕΞ δεν γράφει απλώς τραγούδια – ξεφλουδίζει στρώματα από το ασυνείδητο μιας χαμένης νεότητας. Με λέξεις αιχμηρές, πυκνές, σχεδόν υπόγειες, χτίζει ένα τοπίο όχι τόσο αστικό όσο ψυχικό: απογοήτευση, αβεβαιότητα, αναμονή. Μια μελαγχολία σχεδόν ηρωική, σαν εκείνη του νεαρού που ξέρει πως δεν υπάρχει έξ...
Διάβασε ή 🎧 άκουσε το άρθρο