Η αγάπη και ο χρόνος


Είμαι η Ανθή Σουβατζόγλου και σήμερα θα σας μιλήσω για την αγάπη και πόσο σημαντική είναι όταν υπάρχει μέσα μας. 

Υπάρχει μια πολύ όμορφη ιστορία που λέει πως κάποτε, σε ένα νησί, κατοικούσαν όλα τα ανθρώπινα συναισθήματα και οι αξίες: η αγάπη, η λύπη, ο πλούτος, η αλαζονεία, η ευτυχία και η γνώση. Μια μέρα έμαθαν πως το νησί θα βυθιζόταν και όλοι άρχισαν να ετοιμάζονται για να φύγουν.Η αγάπη, όμως, όπως πάντα, έμεινε τελευταία. Γιατί η αγάπη αντέχει, υπομένει, περιμένει. Όταν κατάλαβε πως το νησί πραγματικά χανόταν, άρχισε να ζητά βοήθεια.

Πρώτα πέρασε από μπροστά της ο πλούτος με ένα πολυτελές σκάφος. «Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;» τον ρώτησε. Και εκείνος απάντησε: «Δεν μπορώ. Το σκάφος μου είναι γεμάτο χρυσά, ασήμια και διαμάντια. Δεν υπάρχει χώρος για σένα».

Λίγο αργότερα εμφανίστηκε η αλαζονεία. «Αλαζονεία, μπορείς να με βοηθήσεις;» Και εκείνη απάντησε: «Δεν γίνεται. Είσαι βρεγμένη και θα χαλάσεις το όμορφο πλοίο μου».Η αγάπη, απογοητευμένη, στράφηκε προς τη λύπη. «Λύπη, πάρε με μαζί σου». Αλλά η λύπη της είπε: «Θέλω να μείνω μόνη μου».

Τέλος, είδε την ευτυχία να απομακρύνεται. Της φώναζε, αλλά εκείνη ούτε την άκουγε ούτε την έβλεπε. Γιατί πολλές φορές η ευτυχία είναι τυφλή· όταν τη ζούμε, δεν αντιλαμβανόμαστε τίποτα άλλο γύρω μας.Και τότε, ξαφνικά, εμφανίστηκε ένας ηλικιωμένος άντρας. Της είπε: «Αγάπη, έλα. Εγώ θα σε περάσω απέναντι».

Η αγάπη, γεμάτη ευγνωμοσύνη, ανέβηκε στη βάρκα. Όταν έφτασαν στο νέο νησί, ο ηλικιωμένος έφυγε αθόρυβα. Τότε η αγάπη ρώτησε τη γνώση: «Ποιος ήταν αυτός που με βοήθησε;» Και η γνώση απάντησε: «Ήταν ο χρόνος».«Και γιατί με βοήθησε;»Και τότε η γνώση είπε: «Γιατί μόνο ο χρόνος ξέρει πόσο σημαντική είναι η αγάπη».

Και πράγματι, η αγάπη είναι ίσως η μεγαλύτερη δύναμη που διαθέτει ο άνθρωπος. Υπερτερεί του πλούτου, γιατί κανένα χρήμα δεν μπορεί να αγοράσει μια αληθινή ανθρώπινη σύνδεση. Υπερτερεί της αλαζονείας, γιατί η αγάπη χρειάζεται ταπεινότητα και όχι εγωισμό. Υπερτερεί ακόμη και της ευτυχίας, γιατί η ευτυχία πολλές φορές είναι στιγμιαία, ενώ η αγάπη έχει βάθος, διάρκεια και αντοχή στον χρόνο.

Η αγάπη, όμως, δεν γεννιέται πάντα αμέσως. Δεν μπορούμε να αγαπήσουμε ουσιαστικά έναν άνθρωπο μέσα σε μια στιγμή. Η αληθινή αγάπη χτίζεται. Δοκιμάζεται. Ωριμάζει. Και κυρίως, ξεκινά πρώτα από τη σχέση που έχουμε με τον ίδιο μας τον εαυτό.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η μεγάλη σημασία της ψυχανάλυσης. Η ψυχανάλυση μάς βοηθά να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, να συμφιλιωθούμε με τα τραύματα και τις πληγές μας, να συγχωρήσουμε ,όσο αυτό είναι εφικτό, ανθρώπους που μας πλήγωσαν στο παρελθόν και να προχωρήσουμε χωρίς μίσος.Γιατί το μίσος κουράζει την ψυχή. Η αγάπη, αντίθετα, τη θεραπεύει.

Και ίσως τελικά η μεγαλύτερη δύναμη του ανθρώπου να μην είναι ούτε ο πλούτος ούτε η εξουσία ούτε η επιτυχία. Ίσως η μεγαλύτερη δύναμη να είναι η ικανότητά του να αγαπά, να συγχωρεί και να συνεχίζει να πορεύεται με φως μέσα του.Γιατί στο τέλος της ημέρας, ο χρόνος μάς διδάσκει πάντα το ίδιο πράγμα: Η αγάπη είναι αυτή που μένει.

🎧 Άκουσε το άρθρο: «Η αγάπη και ο χρόνος»
👉 Άνοιξέ το στο Spotify
@anthisouvatzoglou #anthisouvatzoglou #psychoanalyseto #αρθραγιατηνψυχαναλυση #linkinbio ♬ original sound - Soothing Relaxation

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ομορφιά ως σύμπτωμα

Σωκράτης

Νίκος Καββαδίας