Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα τέχνη

Ζαχαρίας Δανιηλάκης

Εικόνα
  Είμαι η Ανθή Σουβατζόγλου και σήμερα θα σας μιλήσω για έναν φίλο μου, έναν άνθρωπο που έχουμε μεγαλώσει μαζί στην ίδια γειτονιά και έχω την τιμή και τη χαρά να τον γνωρίζω αρκετά καλά. Δημιούργησα αυτό το blog με θεματολογία γύρω από την ψυχανάλυση, τη φιλοσοφία και την ψυχολογία, με στόχο να φωτίζω πλευρές της ανθρώπινης εμπειρίας και της ψυχικής ανθεκτικότητας μέσα από πραγματικές ιστορίες. Ο φίλος μου, ο Ζαχαρίας, είναι για μένα ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ανθρώπου με βαθιά πολυπλοκότητα χαρακτήρα και αξιοθαύμαστη εσωτερική δύναμη. Ένας άνθρωπος που δεν εγκαταλείπει, που θέτει στόχους και τους κατακτά, που μετατρέπει τις δυσκολίες σε πορεία εξέλιξης. Μέσα από αυτό το κείμενο θα ήθελα να τον γνωρίσετε όπως τον βλέπω εγώ. Ο Ζαχαρίας Δανιηλάκης αποτελεί μια σπάνια περίπτωση σύγχρονου δημιουργού που κινείται με φυσική άνεση ανάμεσα στην αντοχή του αθλητισμού και την εκφραστική δύναμη της ζωγραφικής, χτίζοντας μια πολυδιάστατη πορεία γεμάτη επιμονή, πειθαρχία και διεθνή παρουσία....
Διάβασε ή 🎧 άκουσε το άρθρο

Τσάρλι Τσάπλιν

Εικόνα
  Είμαι η Ανθή Σουβατζόγλου και σήμερα θα σας μιλήσω για έναν άνθρωπο που δεν έλεγε τίποτα και όμως τον θαύμαζαν όλοι, όπως είχε πει πολύ εύστοχα ο Albert Einstein ! Ο Τσαρλς Σπένσερ "Τσάρλι" Τσάπλιν γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1889 στο Λονδίνο, από γονείς θεατρίνους. Παρόλο που έγινε ένας από τους πιο αγαπημένους ανθρώπους στον κόσμο, τα παιδικά του χρόνια ήταν πολύ δύσκολα. Μετά τον χωρισμό των γονιών του, μεγάλωσε μέσα στη φτώχεια, ακολουθώντας τη μητέρα του σε περιοδείες. Όταν ο πατέρας του πέθανε και η μητέρα του έμεινε άνεργη, ο μικρός Τσάρλι αναγκάστηκε να δουλεύει στους δρόμους, κάνοντας μικρά χορευτικά για να βοηθήσει την οικογένειά του. Ωστόσο, το ταλέντο του δεν άργησε να φανεί. Με τη βοήθεια γνωριμιών, μπήκε στον παιδικό θίασο " Eight Lancashire Lads " και ήδη από τα 8 του χρόνια ήταν επαγγελματίας ηθοποιός. Στα 17 του εντάχθηκε στον θίασο του Φρεντ Κάρνο και ταξίδεψε δύο φορές στην Αμερική ,ένα ταξίδι που τελικά θα άλλαζε τη ζωή του. Το 1913 φτάνει στο ...
Διάβασε ή 🎧 άκουσε το άρθρο

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Διακοπές: Απόδραση ή συνάντηση με τον εαυτό μας;

Εικόνα
  Είμαι η Ανθή Σουβατζόγλου και σήμερα θα σας μιλήσω για την ανάγκη μας να φεύγουμε. Γιατί κάθε χρόνο, λίγο πριν από τις διακοπές, αρχίζουμε να μετράμε αντίστροφα. Γιατί νιώθουμε ότι κάπου αλλού θα αναπνεύσουμε καλύτερα, θα ξεκουραστούμε πραγματικά, θα ξαναβρούμε τον εαυτό μας. Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί οι διακοπές έχουν τόσο μεγάλη ψυχική σημασία; Είναι μόνο η ανάγκη για ξεκούραση ή συμβαίνει κάτι βαθύτερο; Ως ψυχαναλύτρια πιστεύω ότι οι διακοπές δεν είναι απλώς μια αλλαγή τόπου. Είναι μια αλλαγή εσωτερικού ρυθμού. Είναι μια στιγμή όπου για λίγο αφήνουμε πίσω τους ρόλους που υπηρετούμε καθημερινά: τον επαγγελματία, τον γονιό, τον σύντροφο, τον άνθρωπο που συνεχώς πρέπει να είναι παραγωγικός, διαθέσιμος και αποτελεσματικός. Όλο τον χρόνο λειτουργούμε με πρόγραμμα. Ξυπνάμε με ξυπνητήρι, απαντάμε σε μηνύματα, λύνουμε προβλήματα, εκπληρώνουμε υποχρεώσεις. Συχνά δεν προλαβαίνουμε ούτε να αναρωτηθούμε πώς πραγματικά είμαστε. Η καθημερινότητα μάς κρατά σε μια συνεχή κίνηση και πολλές φ...
Διάβασε ή 🎧 άκουσε το άρθρο

Τα τραύματα του παρελθόντος

Εικόνα
 Είμαι η Ανθή Σουβατζόγλου και σήμερα θα σας πω λίγα λόγια για τα τραύματα εκείνα που μας διαμόρφωσαν μέσα στα χρόνια. Ξέρετε...Υπάρχουν τραύματα που δεν φωνάζουν, αλλά ψιθυρίζουν μέσα μας κάθε μέρα!Τραύματα παιδικά, τραύματα από απώλειες, προδοσίες, σιωπές, ή λέξεις που ειπώθηκαν άγαρμπα και ρίζωσαν βαθιά. Δεν είναι πάντα μεγάλα γεγονότα. Μπορεί να είναι και οι μικρές στιγμές που ένιωσες αόρατη, που δεν ακούστηκες, που φοβήθηκες και δεν είχες πού να στραφείς.Αυτά τα τραύματα, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, μας μαθαίνουν πώς να αγαπάμε, πώς να φοβόμαστε, πώς να επιβιώνουμε. Μπορεί να γίνουν σκιές στις σχέσεις μας, στους στόχους μας, στη φωνή που μιλάμε στον εαυτό μας. Η ψυχαναλυτική ματιά δεν προσφέρει έτοιμες λύσεις. Δεν υπόσχεται να σβήσει το παρελθόν. Αλλά προσκαλεί τον άνθρωπο σε μια ήρεμη, συχνά απαιτητική, μα πάντα λυτρωτική διερεύνηση. Μια ματιά που δεν κρίνει, δεν επισπεύδει, δεν σπρώχνει. Απλώς ανοίγει χώρο. Για κατανόηση. Για συγκίνηση. Για εκείνη την ανακούφιση που έρχεται ...
Διάβασε ή 🎧 άκουσε το άρθρο

Λου Σαλομέ

Εικόνα
  Είμαι η Ανθή Σουβατζόγλου και σήμερα θα ήθελα να μιλήσουμε για μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα προσωπικότητα, τη Λου Αντρέας-Σαλομέ, μια γυναίκα που άφησε το δικό της ξεχωριστό αποτύπωμα στη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία αλλά και την ψυχανάλυση. Η Λου Σαλομέ γεννήθηκε το 1861 στην Αγία Πετρούπολη. Ο πατέρας της ήταν στρατηγός στην υπηρεσία του Τσάρου και η μητέρα της γερμανικής καταγωγής. Μεγάλωσε σε ένα εύπορο και καλλιεργημένο περιβάλλον, μιλώντας γερμανικά, γαλλικά και ρώσικα. Παρότι ανατράφηκε σύμφωνα με τις αυστηρές κοινωνικές αντιλήψεις της εποχής, από πολύ νωρίς έδειξε την ανάγκη να χαράξει τη δική της πορεία. Στράφηκε στις σπουδές Θεολογίας, Φιλοσοφίας και Ιστορίας της Τέχνης, διεκδικώντας έναν χώρο που τότε παρέμενε σχεδόν αποκλειστικά ανδρικός. Από νεαρή ηλικία ξεχώριζε για την πνευματική της οξύτητα, την ανεξαρτησία της σκέψης της και την ελευθερία με την οποία αντιμετώπιζε τα μεγάλα ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης. Ίσως γι’ αυτό άσκησε τόσο ισχυρή επίδραση σε μερικούς από του...
Διάβασε ή 🎧 άκουσε το άρθρο

Η ψευδαίσθηση του εύκολου χρήματος

Εικόνα
  Είμαι η Ανθή Σουβατζόγλου και σήμερα θα σας μιλήσω για την τάση της εποχής για το λεγόμενο “εύκολο χρήμα”. Στη σύγχρονη κοινωνία παρατηρείται όλο και περισσότερο η αναζήτηση γρήγορου πλουτισμού, είτε μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είτε μέσω επενδυτικών ευκαιριών που υπόσχονται άμεσα κέρδη. Η εικόνα της επιτυχίας ταυτίζεται συχνά με την επίδειξη υλικού πλούτου, καλλιεργώντας την ψευδαίσθηση ότι η οικονομική άνεση μπορεί να επιτευχθεί χωρίς κόπο, χωρίς υπομονή και χωρίς βαθύτερο σχεδιασμό. Σε ψυχαναλυτικό επίπεδο, αυτή η τάση εκφράζει βαθύτερες ψυχικές ανάγκες. Η επιθυμία για άμεση ικανοποίηση, η αποφυγή της ματαίωσης και η δυσκολία ανοχής του χρόνου και της αναμονής συναντιούνται στη φαντασίωση του γρήγορου κέρδους. Το χρήμα εδώ δεν λειτουργεί μόνο ως μέσο συναλλαγής αλλά και ως σύμβολο ασφάλειας, αυτοεκτίμησης και κοινωνικής αποδοχής. Η κουλτούρα του “εύκολου χρήματος” αναδεικνύει μια συλλογική δυσκολία να συνδεθούμε με την αξία της προσπάθειας, της συνέχειας και της εσωτε...
Διάβασε ή 🎧 άκουσε το άρθρο