Ανθή Σουβατζόγλου – Ψυχανάλυση, Ψυχολογία & Αυτογνωσία-psychoanalyseto

 Είμαι η Ανθή Σουβατζόγλου και σήμερα θα σας μιλήσω για την απώθηση στην ψυχανάλυση. Με την ακριβή έννοια του όρου «απώθηση» εννοούμε το εγχείρημα με το οποίο το υποκείμενο επιδιώκει να απωθήσει προς το ασυνείδητο ή να διατηρήσει στο ασυνείδητο αναπαραστάσεις, σκέψεις, εικόνες, αναμνήσεις που συνδέονται με την ενόρμηση. Με μια πιο αόριστη έννοια, ο Φρόιντ εκλαμβάνει μερικές φορές τον όρο «απώθηση» σαν να ήταν ταυτόσημος με τον όρο «άμυνα». Η άμυνα συνιστά ευθύς εξ αρχής γενικότερη εννοιολογική σύλληψη και προσδιορίζει μια γενική τάση, που συνδέεται με τις πιο θεμελιώδεις προϋποθέσεις ύπαρξης του ψυχικού μηχανισμού. Μπορεί να λάβει τόσο φυσιολογικές όσο και παθολογικές μορφές. Όσο για τον όρο απώθηση, δεν χάνει ποτέ τον ειδικό του χαρακτήρα και δεν συγχέεται με μια διαφοροποιήσιμη και γενική έννοια που θα υποδήλωνε απλά το σύνολο των αμυντικών τεχνικών που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της ψυχικής σύγκρουσης. Η ουσία της απώθησης συνίσταται στο γεγονός ότι απομακρύνει τα ανε...

  Είμαι η Ανθή Σουβατζόγλου και σήμερα θα σας μιλήσω για έναν από τους σημαντικότερους συγγραφείς παραμυθιών στον κόσμο, τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Γεννήθηκε στη Δανία και μεγάλωσε μέσα σε φτώχεια και δυσκολίες. Αυτές οι εμπειρίες επηρέασαν βαθιά το έργο του, γιατί από μικρός ένιωθε διαφορετικός, ξένος και συχνά παρεξηγημένος. Δεν είναι καθόλου τυχαίο λοιπόν που στα παραμύθια του μιλάει συνεχώς για τη διαφορετικότητα, την απόρριψη και την ανάγκη να ανήκουμε κάπου. Τα παραμύθια του Άντερσεν δεν είναι απλώς όμορφες ιστορίες για παιδιά· είναι βαθιά ανθρώπινα και συχνά συγκινητικά. Μέσα από φανταστικούς χαρακτήρες, μας δείχνει αλήθειες της ζωής που πολλές φορές πονάνε, αλλά είναι σημαντικές. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το παραμύθι "Η Μικρή Γοργόνα". Η μικρή γοργόνα είναι ένα πλάσμα που ζει ανάμεσα σε δύο κόσμους: δεν ανήκει πλήρως ούτε στη θάλασσα ούτε στον κόσμο των ανθρώπων. Το σώμα της είναι διαφορετικό , δεν έχει πόδια , και όταν αποφασίζει να αποκτήσει,...

 Είμαι η Ανθή Σουβατζόγλου και σήμερα θα σας μιλήσω για τον Βίνσεντ Βαν Γκογκ ,ο οποίος ,δεν ήταν απλώς,ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους του 19ου αιώνα, ήταν και ένα βαθιά τραυματισμένο παιδί που μεταμόρφωσε τον ψυχικό του πόνο σε χρώμα. Μέσα από το ψυχαναλυτικό πρίσμα, η ζωή και το έργο του αποκαλύπτουν τη σύγκρουση ανάμεσα στο «Εγώ» που διψά για αποδοχή και στο «Υπερεγώ» που το κατηγορεί συνεχώς για ανεπάρκεια. Γεννήθηκε έναν χρόνο μετά τον θάνατο του πρώτου Βίνσεντ ,του νεκρού αδερφού του , και κουβάλησε το όνομά του σαν φάντασμα. Η γέννησή του δεν ήταν απλώς μια δεύτερη ευκαιρία· ήταν η επανάληψη ενός πένθους. Η θεωρία του Φρόιντ για την "ενσωμάτωση του χαμένου αντικειμένου" ταιριάζει εδώ ιδανικά: ο Βαν Γκογκ δεν μπορούσε να χτίσει δική του ταυτότητα, γιατί μεγάλωνε στη σκιά ενός άλλου παιδιού. Η ενοχή και το άγχος εγκατάλειψης διαπερνούν το έργο του. Η σχέση του με τη μητέρα του φαίνεται να υπήρξε απόμακρη. Η ψυχαναλυτική θεωρία (κυρίως η Μελανί Κλάιν) θα τόνιζε τ...